Tapczan jednoosobowy – mały mebel, który ratuje przestrzeń i gości

Dziś, kiedy oglądam mieszkania znajomych, zawsze zwracam uwagę na to, jak wykorzystują przestrzeń. Widzę wersalki zbyt głębokie, przez które pokój wygląda jak magazyn, albo fotele z tak niskim oparciem, że głowa opiera się o ścianę. Moja rada jest prosta: zanim kupisz, zmierz nie tylko długość i szerokość, ale też wysokość siedziska od podłogi i głębokość po rozłożeniu. W sklepie poproś o zdjęcie poduszki siedziska, żeby sprawdzić, czy pianka nie jest zbyt miękka i czy po dziesięciu minutach nie czujesz stelaża. Lepiej poświęcić dwie godziny na testy w salonie niż później kombinować z podkładaniem koców.

insert your data

Podsumowując, po pół roku użytkowania mogę powiedzieć, że tapczan z pojemnikiem to mebel, który nie tylko oszczędza przestrzeń, ale też podnosi komfort życia w małym mieszkaniu. Materac piankowy na stelazu listwowym i tapicerka welurowa tworzą zestaw, który jest trwały i łatwy w utrzymaniu. Mechanizm DL działa bez zarzutu, a pojemnik na pościel rozwiązuje problem przechowywania, który wcześniej spędzał mi sen z powiek.

Największym testem była wizyta rodziców na trzy dni. Wcześniej zawsze kładłam gości na dmuchanym materacu w kuchni, co kończyło się bólem pleców i narzekaniem. Tym razem rozłożyłam moją kanapę z funkcją spania z mechanizmem DL, wyjęłam z pojemnika na pościel świeżo wyprane prześcieradło i dwie poduszki. Tata, który ma problemy z kręgosłupem, rano powiedział, że spał jak w łóżku. To był moment, w którym zrozumiałam, że dobrze dobrane meble tapicerowane to nie wydatek, a inwestycja w komfort domowników i gości.

Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania o powierzchni trzydziestu metrów, wiedziałam jedno – nie zmieszczę tam klasycznego łóżka. Salon musiał pełnić funkcję sypialni, jadalni i strefy relaksu jednocześnie. Wtedy po raz pierwszy poważnie spojrzałam na wersalkę. Nie na tę z czasów PRL-u, z cienkim materacem i metalowym stelażem, który budził się ze snu z piskiem. Poszukałam czegoś, co wytrzyma codzienne użytkowanie i nie będzie wyglądać jak tymczasowe rozwiązanie. Znalazłam model z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym i mechanizmem DL. To zmieniło wszystko.

Przyznam szczerze, że na początku bałam się, że wersalka będzie niewygodna. Wiele osób mówiło mi, że kanapa z funkcja spania to kompromis, z którego nikt nie jest zadowolony. Dopiero testowanie różnych modeli w sklepie uświadomiło mi, że różnica tkwi w szczegółach. Materac piankowy o gęstości 35 kg/m3 to minimum dla codziennego spania. Grubszy, 16 cm, sprawia, że nie czujesz listew stelaża. Ważne jest też, żeby mechanizm był płynny – tani potrafią zaciąć się po miesiącu. Mój DL działa bez zarzutu od dwóch lat.

Gdy już znajdziesz odpowiedni mechanizm, przyjrzyj się wymiarom. Standardowa wersalka po rozłożeniu ma około 140 centymetrów szerokości, co wystarczy dla jednej osoby, ale dla pary lepiej szukać modeli o szerokości 160 lub nawet 180 centymetrów. Pamiętaj, że długość powinna wynosić minimum 190 centymetrów, żeby nikt nie musiał nogami zwisającymi za krawędź. W moim przypadku, gdy goście zostawali na noc, zawsze żałowałam, że nie kupiłam większego mebla, bo spanie na wąskiej kanapie z funkcją spania kończyło się zrzucaniem poduszki na podłogę.

Pamiętam doskonale moment, gdy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania o powierzchni trzydziestu dwóch metrów kwadratowych. Salon musiał pełnić funkcję sypialni, jadalni i strefy relaksu, a jedynym meblem, który mógł to wszystko pogodzić, była wersalka. Przeszukałam wtedy dziesiątki sklepów, mierzyłam, dotykałam i rozkładałam, bo wiedziałam, że od tego wyboru zależy komfort mojego codziennego życia. Z perspektywy czasu widzę, że największym błędem początkujących jest kierowanie się wyglądem, a pomijanie tego, co dzieje się pod tapicerką. Wersalka to nie jest zwykła kanapa na co dzień, to przede wszystkim łóżko dla ciebie lub twoich gości, i to właśnie na tej funkcji powinnaś się skupić.

Zanim jednak zdecydujesz się na zakup, musisz wiedzieć, na co patrzeć. Największym problemem w małych mieszkaniach jest brak miejsca na pościel – kołdry, poduszki i prześcieradła wiecznie leżą na wierzchu albo w walizce pod łóżkiem. Dlatego szukałam modelu z pojemnikiem na pościel, który mieści wszystko, czego potrzebuję na zmianę. W tapczanie jednoosobowym pojemnik jest zazwyczaj spory, bo rama mebla ma szerokość standardowego łóżka 90 lub 120 cm. W moim przypadku zmieściłam dwie kołdry, cztery poduszki i zapasowy koc. To naprawdę działa – wystarczy podnieść materac i wrzucić rzeczy do środka, bez składania w kostkę.

Największym odkryciem był dla mnie mechanizm DL, który pozwala na szybkie rozłożenie tapczanu bez przesuwania go od ściany. Wystarczy pociągnąć za pas i siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada na poziom siedziska. Cała operacja zajmuje dosłownie dziesięć sekund, więc gdy wracam późno z pracy, nie muszę walczyć z ciężkim stelażem. Wcześniej miałam wersalkę z mechanizmem wysuwnym, który wymagał odsunięcia mebla od ściany o trzydzieści centymetrów, co w mojej wąskiej przestrzeni było męczące.